Zombies

Όλοι τα γνωρίζουμε, οι περισσότεροι με τα τόσα ερεθίσματα έχουμε εθιστεί πλέον σε αυτά και κάποιοι τα έχουμε "αγαπήσει" κιόλας...
Μην σας ακούγεται παράλογο, πόσες διαφορές νομίζετε ότι έχουμε με αυτά?
Ας το σκεφτούμε..


•    Οκ δεν τρώμε ανθρώπινο κρέας (να θυμίσω περιπτώσεις πολέμου και ατυχημάτων που ήταν συνήθης ο κανιβαλισμός; )

•    Είναι άβουλα όντα χωρίς κριτική σκέψη, (χμμμ ναι ενώ στην σημερινή εποχή κυρίως, αυτό που χαρακτηρίζει τις μάζες είναι η μοναδικότητα, οι ισχυρές, συνειδητοποιημένες απόψεις του καθενός, το ότι δεν λειτουργεί κανείς σαν αγέλη από πρόβατα και το σημαντικότερο κανένας δεν είναι φερέφωνο... )
Μήπως τελικά δεν έχουμε όσες διαφορές νομίζουμε; Είναι πιο αποκρουστικά εμφανισιακά και απροκάλυπτα στην συμπεριφορά τους. Κοινώς μας χωρίζει ένα πέπλο, ένα προσωπείο ευγενικής και καλής συμπεριφοράς και ιδεών...

Και για να επανέλθω στο θέμα, πόσοι από εσάς γνωρίζετε πώς προέκυψε αυτή η έξαρση και μανία με τα πλάσματα που ονομάζουμε ζόμπι?
Όπως κάθε τι που δεν μπορεί το μέσο μυαλό να εξηγήσει με βάση τη λογική του και την επιστήμη, έτσι και σε αυτήν την περίπτωση με τα αιμοδιψή αυτά πλάσματα που ονομάζουμε ζόμπι οι ιστορίες προέλευσης τους διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή και τα σενάρια ποικίλουν..
Η βασική ιδέα συνήθως είναι κάποια τελετή μαγείας ( μαύρη μαγεία για την ακρίβεια) και υπάρχει και μία εξήγηση που βασίζεται σε πολύ τοξικές ουσίες  που προκαλούν αρχικά νεκροφάνεια και στην συνέχεια απώλεια μνήμης και συνείδησης που μας οδηγεί σε ένα άβουλο πλάσμα που προσεγγίζει κατά πολύ τα ζόμπι.
Έτσι λοιπόν οδηγούμαστε στην Ιστορία των ζόμπι:

1.    Δυτική Αφρική: Τα ζόμπι πιστεύεται ότι δημιουργούνται από ιερείς ή ιέρειες μιας θρησκείας βουντού που λέγεται Μπόκορ οι οπαδοί της οποίας πιστεύουν στη μαύρη μαγεία. Η δημιουργία ενός ζόμπι συμπεριλαμβάνεται στο κομμάτι της μαύρης μαγείας και είναι ουσιαστικά η αναβίωση ενός νεκρού ατόμου που παραμένει υπό τον έλεγχο αυτού που το δημιούργησε, αφού ως γνωστόν δεν έχουν δική τους θέληση. Επίσης υπάρχει παράδοση που λέει ότι κομμάτι της ψυχής του ανθρώπου που πεθαίνει και του ζόμπι που δημιουργείται φυλακίζεται σε κάποιο δοχείο το οποίο μπορεί να πουλήσει σε κάποιον πελάτη για καλή τύχη, ευημερία κλπ. Από κει και πέρα πιστεύεται ότι μετά από ένα χρόνο ο ενΖάμπι (μάλλον προέλευση του όρου «ζόμπι»), όπως ονομάζεται ο Θεός τους, θα πάρει πίσω την ψυχή και το ζόμπι θα επιστρέψει στον τάφο του.

2.    Νότια Αφρική: Σε κάποιους πολιτισμούς της Νότιας Αφρικής πίστευαν πως ένα μικρό παιδί μπορεί να μετατρέψει έναν νεκρό σε ζόμπι και σε άλλους πολιτισμούς ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί από μία μάγισσα με σκοπό τη χρησιμοποίηση του ζόμπι για καταναγκαστικά έργα που εξυπηρετούσαν την μάγισσα.

3.    Αιτή: Το 1937 η Zora Neale Hurston ενώ έκανε έρευνα για την λαογραφία της Αιτής αντιμετώπισε την περίπτωση μίας κοπέλας που εμφανίστηκε σε ένα χωριό, ενώ σύμφωνα με την οικογένεια της είχε πεθάνει και είχε θαφτεί 30 χρόνια νωρίτερα σε ηλικία 29 ετών. Παράλληλα η κοπέλα εξετάστηκε από γιατρό και αυτό που του έκανε εντύπωση είναι ότι μετά από ακτινογραφίες δεν υπήρχε το κάταγμα που είχε στο πόδι η εν λόγω κοπέλα. Η Hurston προσπαθούσε να επιβεβαιώσει φήμες ότι στα εν λόγω πρόσωπα είχε δοθεί ένα ισχυρό ψυχοτροπικό φάρμακο, αλλά δεν μπόρεσε να επιβεβαιώσει τις φήμες αυτές. Αρκετές δεκαετίες αργότερα ο Wade Davis ένας βοτανολόγος του Χάρβαρντ έγραψε δύο βιβλία παρουσιάζοντας την φαρμακολογία των ζόμπι, ισχυρίστηκε ότι πραγματικά μπορούν ζωντανοί άνθρωποι να μετατραπούν σε ζόμπι, με δύο είδη σκόνης αν εφαρμοστούν σε ανοιχτή πληγή. Η μια αποτελείται από μία ισχυρή και συχνά θανατηφόρα τοξίνη που ονομάζεται τετρατοξίνη, και η άλλη από ένα είδους ναρκωτικό/ φάρμακο που είναι τοξικό, προκαλεί παραισθήσεις ακόμη και θάνατο. Αυτό που γίνεται είναι αρχικά νευρική αναστολή, ο άνθρωπος φαίνεται ότι είναι νεκρός, ακολουθεί ταφή και μετά αφύπνιση μόνο που το άτομο έχει απώλεια μνήμης και βρίσκεται σε μία ψυχωτική κατάσταση, όπως ακριβώς  ένα ζόμπι.

Από κει και πέρα μεταφερόμαστε σε πιο γνωστά μας μέρη και πιο συγκεκριμένα στην Αμερική,  όπου η ιστορία των ζόμπι μέσω των διαφόρων ταινιών που δημιουργήθηκαν σιγά αλλοιώθηκε και διαμορφώθηκε αρκετά διαφορετικά από την αρχική ιδέα που υπήρχε στους παλαιότερους πολιτισμούς.
Χάρη στην "Χολιγουντιανή ιδέα" για τα πλάσματα αυτά στην σημερινή εποχή όταν αναφερόμαστε στα ζόμπι, το μυαλό μας αυτόματα πηγαίνει σε άσχημα, χλωμά, άβουλα όντα χωρίς προσωπικότητα, με ματωμένη σάρκα, άχαρο αργό περπάτημα, τα οποία δεν νιώθουν τίποτα παρά αντιδρούν σε εξωτερικά ερεθίσματα, είναι αιμοδιψή και τρέφονται με την σάρκα και τα όργανα οποιουδήποτε ζωντανού οργανισμού (και κυρίως ανθρώπων) μπορούν να βρουν.